دوستی  در اشعار حافظ:

نوعدوستی  مهر بانی ومهر ورزی یکی دیگر از مولفه های مدارا است اگر این مولفه در جوامع انسانی ریشه بدواند ورشد کند بسیاری از تیره بختی های انسان در پرتو گرما بخش خورشید دوستی ومحبت به روشنایی تبد یل می شود حافظ می کوشد که درخت دوستی را با اندیشه آسمانی اش بار ور کند ونهال دشمنی رادرآغاز رشد ونمو از بیخ وبن بر کند :

  درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد/  نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد 

  ازدم صبح ازل تا آخر شام ابد /  دوستی ومهر بریک عهد ویک میثاق بود  

  ده روزه مهر گردون افسانه ای است وافسون /  نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا 

    اگرسراسر دیوان ارجمند لسان الغیب ورق زده شود  درسطر سطر آن مولفه مدارا وآموزه های    زندگی فراخور انسانی به چشم  می خورد مانند صبر وشکیبایی  خدمت به خلق  احترام به آرا و اند یشه های دیگران پرهیز ازعصبیت های جاهلانه پرهیز از پیشداوری  توصیه به تواضع وفروتنی  انتقاد پذیری  خیرخواهی و...که از حوصله  این مقال واین مجال فراتر است .برگرفته و گزینش از

ماه مهر، با مهر و دانش و مدرسه و دانشگاه پیوندی زیبا دارد .۲۰ مهر ،روز حافظ است و بر همگان -بویژه به مردم بافرهنگ سه کشور پارسی زبان تاجیکستان-افغانستان و ایران-گرامی و شاد باد، و براستی که ۲۰ شد،چرا که بهترین نمره برای دانش دوستان ۲۰ است و حافظ هم ۲۰ !اما ما چندیم؟ که به گفته دکتر رعدی آذرخشی :

حافظا! فردا به ری برگردم از شیراز تو /کاش پروازم شکوهی داشت چون پرواز تو

ما در این قرنیم و گوشی نشنود آواز ما/از فراز هفت قرن آید به گوش آواز تو